Weekendowa Intensywna Terapia Grupowa
Weekendowa Intensywna Terapia Grupowa (WITG) – Poznań
Strukturalny proces zmiany dla osób, które chcą przerwać cykl uzależnienia
Uzależnienie rzadko zaczyna się dramatycznie. Najczęściej zaczyna się niepozornie – od napięcia, od potrzeby ulgi, od zmęczenia życiem, od samotności, od stresu, od chęci „wyłączenia głowy”. Z czasem jednak przestaje być wyborem, a staje się przymusem. To, co miało pomagać, zaczyna niszczyć relacje, zdrowie, poczucie własnej wartości i stabilność życiową.
Weekendowa Intensywna Terapia Grupa (WITG) została stworzona dla osób, które są gotowe zatrzymać ten proces i zacząć go rozumieć. To nie jest program oparty wyłącznie na rozmowie czy wsparciu emocjonalnym. To uporządkowany, profesjonalny proces terapeutyczny, który prowadzi uczestnika przez kolejne etapy zdrowienia – od rozpoznania mechanizmów choroby, przez konfrontację z jej konsekwencjami, aż po budowanie konkretnych kompetencji chroniących przed nawrotem.
Program jest przeznaczony dla osób uzależnionych od alkoholu, narkotyków oraz dla osób zmagających się z uzależnieniami behawioralnymi (hazard, pracoholizm i inne formy kompulsywnych zachowań). Łączy intensywność pracy z możliwością kontynuowania życia zawodowego i rodzinnego – bez konieczności wyłączania się z codziennych obowiązków.
Struktura programu – intensywność i głębia
Model pracy:
8 spotkań w ciągu 4 weekendów
Sobota i niedziela | 10:00–13:00
Mała grupa: 3–8 osób
Forma: stacjonarnie w Poznaniu (możliwość edycji online po sformowaniu grupy)
Praca w małej grupie nie jest przypadkowa. Ograniczona liczba uczestników pozwala na pogłębioną analizę indywidualnych mechanizmów, realne zaangażowanie każdego uczestnika oraz budowanie atmosfery bezpieczeństwa i zaufania. Każde spotkanie ma jasno określony cel terapeutyczny. Każdy weekend prowadzi uczestników w logicznej sekwencji – od przetrwania i stabilizacji, przez uświadomienie, aż po trening nowego sposobu funkcjonowania.
Etap I – Zatrzymanie i rozpoznanie problemu
Pierwszy weekend jest momentem konfrontacji z rzeczywistością uzależnienia. Wiele osób zgłaszających się na terapię funkcjonuje w systemie zaprzeczania: „nie jest aż tak źle”, „inni mają gorzej”, „kontroluję to”. Mechanizmy obronne są naturalne – chronią przed bólem i wstydem – ale jednocześnie utrzymują chorobę.
Szczególną uwagę poświęcamy tematowi głodu substancji. Uczestnicy uczą się odróżniać głód fizyczny od psychicznego, rozpoznawać wczesne sygnały napięcia oraz stosować konkretne techniki regulacji emocji i obniżania impulsu do użycia. Już na tym etapie pojawiają się praktyczne narzędzia, które można wdrażać między spotkaniami.
Etap II – Zrozumienie mechanizmów choroby
Drugi weekend koncentruje się na pogłębianiu świadomości. Uzależnienie wpływa nie tylko na zachowanie, ale również na sposób myślenia i interpretowania rzeczywistości. Zniekształcenia poznawcze, iluzja kontroli, mechanizm nałogowego regulowania uczuć – to procesy, które często działają automatycznie i pozostają poza świadomością osoby uzależnionej.
Uczestnicy tworzą indywidualną mapę wyzwalaczy – zarówno zewnętrznych (miejsca, osoby, sytuacje społeczne), jak i wewnętrznych (samotność, zmęczenie, napięcie, konflikty). Zrozumienie tej sekwencji pozwala zobaczyć, że nawrót nie jest „nagły” ani „bez powodu”. Ma swoją dynamikę, którą można rozpoznać i zatrzymać.
Ten etap jest często przełomowy – pojawia się głębsze zrozumienie, że problem nie dotyczy wyłącznie ilości spożywanej substancji, ale całego systemu funkcjonowania psychicznego i relacyjnego.
Etap III – Konfrontacja z konsekwencjami
Równolegle prowadzona jest psychoedukacja dotycząca wpływu substancji na mózg i organizm. Zrozumienie biologicznych konsekwencji wzmacnia motywację i pomaga oddzielić „wolę” od procesów neurobiologicznych.
Etap IV – Budowanie nowego sposobu funkcjonowania
Ostatni weekend koncentruje się na praktyce. Zrozumienie mechanizmów jest ważne, ale bez treningu nowych umiejętności nie wystarcza.
Program kończy się podsumowaniem procesu oraz określeniem dalszych kroków – ponieważ terapia nie kończy się po czterech weekendach. To początek nowej drogi.
Kontynuacja – terapia pogłębiona
Grupa dla osób uzależnionych (wtorki 18:00–20:00)
Terapia pogłębiona jest skierowana do osób, które przeszły etap podstawowy i chcą pracować dalej nad utrwalaniem abstynencji oraz rozwojem osobistym. W tej grupie analizowane są bieżące trudności życiowe, mechanizmy nawrotowe, relacje, konflikty i wyzwania zawodowe.
To przestrzeń długofalowej pracy nad stabilnością emocjonalną i dojrzałością psychiczną. Regularność spotkań sprzyja utrzymaniu motywacji i zapobiega powrotowi do starych schematów.0
Grupa dla osób współuzależnionych (czwartki 18:00–20:00)
Osoby żyjące z osobą uzależnioną często funkcjonują w stanie permanentnego napięcia, kontroli i nadodpowiedzialności. Ich życie zaczyna krążyć wokół problemu drugiej osoby. W procesie grupowym uczą się odzyskiwać własne granice, rozpoznawać swoje potrzeby i budować relacje oparte na równowadze, a nie na ratowaniu czy poświęceniu.
To przestrzeń, w której można po raz pierwszy skupić się na sobie – bez poczucia winy i bez wstydu.
Dlaczego warto rozpocząć teraz?
Uzależnienie nie stabilizuje się samo. Z czasem najczęściej pogłębia się i rozszerza na kolejne obszary życia. Decyzja o podjęciu terapii jest momentem przełomowym – oznacza wzięcie odpowiedzialności za siebie i swoje życie.